Yes we can !!! (Provinciale koorzang toernooien bis)

Op zondag 1 februari 2009 was het eindelijk zo ver: provinciale koorwedstrijd in het Conservatorium in Gent. Bescheiden als we zijn hadden we ons ingeschreven in de 3e afdeling.
Als nieuweling in het koor, en als dummie wat betreft zingen, had ik er echt geen idee van wat ons hier te wachten zou staan… Hoe zouden we het er vanaf brengen vergeleken met de andere koren? Welk repertoire zouden de anderen zingen? Wat zou de jury ervan vinden?

Met knikkende knieën kwamen we dus zondagmiddag allemaal proper gewassen en gestreken in wit-zwart aan in het conservatorium. Eerst werden we opgesloten in de kelder (!), alwaar we de gelegenheid kregen om in te zingen, en om onze Duitse en Spaanse liedjesteksten nog eens te overlopen, kwestie van de uitspraak nog wat te optimaliseren en de teksten toch zoveel mogelijk ter elfder ure nog eens extra in ons hoofd te prenten. De dirigent heeft ons nog eens ingepeperd waar we allemaal moesten op letten, en ons op het hart gedrukt dat we vooral naar hem moesten kijken, kwestie van geen enkele inzet- , tempo-, dynamiek- of andere aanwijzing te missen (hij was zelfs speciaal naar de kapper geweest opdat alle ogen op hem gericht zouden zijn!). Na deze laatste repetitie was het paspoortcontrole: voor de zekerheid wou het conservatorium controleren of we geen beroepszangers ingehuurd hadden om onze gelederen te versterken (alsof wij dat zouden nodig hebben…). En dan was het tijd om (met nog knikkender kniëen…) op het podium te stappen. We hebben gezongen:
• Wij die met eigen ogen, Roger Deruwe
• Ik ben door de sneeuw naar mijn lief gegaan, Raymond Schroyens
• Ich fahr dahin, Johannes Brahms
• The sound of Iona, volkslied, bew. R. Barrett-Ayres
• Adios olivarillos, volkslied, bew. Luis Bedmar
• Septembermorgen, canon, Heinz Lau
• So trinken wir alle, Arnold Von Bruck
De dirigent was zichtbaar in topvorm, en dat straalde ook af op ons. We hebben met zijn allen samen het beste gegeven van onszelf. Na het optreden waren we het er met zijn allen roerend over eens: dit is echt goed gegaan, er is niets zichtbaar of hoorbaar misgelopen, het resultaat mocht er zijn, we stonden er…Meer moest dat eigenlijk niet zijn… vanaf dit moment was de officiële uitslag eigenlijk nog maar bijzaak…
Na ons optreden was het pauze, we zijn met zijn allen nog iets gaan drinken (dankuwel René…) en daarna hebben we – lekker ontspannen onderuit gezakt – naar de koren gekeken en geluisterd die na de pauze aan de beurt waren.
En dan kwam het verdict van de jury: we worden gepromoveerd naar tweede afdeling!!! Dit resultaat heeft onze stoutste dromen overtroffen. Een betere uitslag kon niet…

We hebben hiermee nu officieel bewezen dat we een zeer veelzijdig koor zijn: concerten, huwelijksmissen, begrafenissen, verjaardagen, boekenbeurzen, kermissen: ons repertoire kerkelijke en werdeldlijke muziek is zeer breed, en wordt gebracht op een meer dan behoorlijk niveau.
We hebben bewezen dat ook een non-conformistische en laagdrempelige aanpak werkt: mensen die nog nooit gezongen hebben, of die geen muziektheorie gestudeerd hebben maar die toch gemotiveerd zijn om te zingen in een koor zijn welkom, zowel op de repetities als op de optredens. De coaching gebeurt zowel door de dirigent als door de meer ervaren zangers, die strategisch opgesteld worden tussen de minder ervaren koorleden.
Maar bovenal hebben we bewezen dat ons koor een groep vrienden is waar een spirit heerst van “We gaan er samen voor: YES WE CAN !!!”

(een verslagje geschreven door Hilde)

Comments are closed.